Twój mózg rozwinął się w wyniku Twoich doświadczeń życiowych, tego, czego się nauczyłeś i Twojej genetyki. Im więcej doświadczasz w życiu, tym bardziej zmienia się Twoje okablowanie. Dopiero w latach 80. ubiegłego wieku naukowcy zdali sobie sprawę, jak bardzo mózgi różnią się od siebie. Mózg nie jest zdolny do odczuwania bólu. Co prawda interpretuje sygnały bólowe, ale nie przetwarza samego wrażenia. Badania pokazują, że mózgi introwertyków i ekstrawertyków różnią się od siebie. Dopaminowa sieć nagrody jest bardziej aktywna w mózgach ekstrawertyków, podczas gdy mózgi introwertyków mają więcej substancji szarej. Mózg kształtuje się do około 25 roku życia. Rozwój mózgu rozpoczyna się od jego tylnej części i zmierza do przodu, więc dopiero gdy płaty czołowe są w pełni rozwinięte, jesteś w stanie skutecznie planować i rozumować. Na nasze wspomnienia często wpływają emocje; dlatego, nawet jeśli dobrze pamiętamy doświadczenia, mogą one zostać zniekształcone w sposób odpowiadający naszemu aktualnemu nastawieniu. Mózg bardzo łatwo oszukać. Zeznania naocznych świadków mają zazwyczaj wskaźnik dokładności około 50%, ponieważ trudno jest twojemu mózgowi zapamiętać szczegóły dotyczące kogoś, kogo nie znasz. Twój mózg ma również bardzo trudny czas na zapamiętanie szczegółów wydarzeń, które są traumatyczne. Sny są połączeniem Twojej wyobraźni, czynników psychologicznych i neurologicznych. Dowodzą, że Twój mózg pracuje nawet wtedy, gdy śpisz. Kiedy uczymy się czegoś nowego, nasze mózgi tworzą nowe połączenia między neuronami. Te połączenia zwiększają widoczną materię szarą w mózgu. Pojemność pamięci Twojego mózgu jest praktycznie nieograniczona. Ludzki mózg składa się z około 86 miliardów neuronów, z których każdy tworzy połączenia z tysiącami innych neuronów. Z czasem połączenia te mogą się łączyć, zwiększając zdolność mózgu do przechowywania myśli i wspomnień. Chociaż choroba Alzheimera może uszkodzić niektóre neurony i uniemożliwić ich prawidłowe funkcjonowanie, inne pozostają nienaruszone. W każdej sekundzie, w mózgu zachodzi ponad 100 000 reakcji chemicznych. Ludzki mózg jest w stanie wygenerować 23 waty mocy (wystarczająco dużo, aby zasilić żarówkę) i wymaga snu, aby funkcjonować prawidłowo. Niedobór snu może zwiększyć nagromadzenie białek, które zostały powiązane z chorobą Alzheimera. Mózg przetwarza informacje z imponującą prędkością 430 kilometrów na godzinę. Kiedy neuron jest stymulowany, generuje impuls elektryczny, który przemieszcza się z komórki do komórki. Jeśli ten proces zostanie przerwany, może to spowodować napad padaczkowy. Mózg składa się w ponad 50% z tłuszczu — to najtłustszy organ w ludzkim ciele. Tłuszcze w mózgu są kluczowe dla jego wydajności. Ludzki mózg składa się z istoty szarej i białej, a także z wody. Teksturę można porównać do tofu, bo jest miękka i gniotowata. Chociaż technologia uczyniła wielozadaniowość koniecznością, mózg nie jest w stanie koncentrować się na dwóch rzeczach jednocześnie. Pamięć nie jest zlokalizowana w jednym konkretnym obszarze, lecz angażuje różne części mózgu. Aby pamięć mogła zostać odzyskana, musi zostać zrekonstruowana z tych poszczególnych części. W Internecie mamy szybki dostęp do informacji, ale to może utrudniać nam ich zapamiętanie. Im więcej pracujemy nad dostępem do danych (np. poświęcamy na to więcej czasu), tym większe prawdopodobieństwo, że je zapamiętamy. Im łatwiejszy dostęp do informacji, tym szybciej ulatują z pamięci. Badanie przeprowadzone przez australijskich naukowców wykazało, że osoby spożywające suplementy B1 i kwasu foliowego przez dwa lata zaobserwowały poprawę pamięci długotrwałej. Jeśli nie pamiętasz, co robiłeś w ostatni weekend, to nie dlatego, że zapomniałeś. Kiedy piłeś alkohol, twój mózg był niezdolny do tworzenia wspomnień. Alkohol może powodować szereg objawów, w tym niewyraźne widzenie i mowę. Efekty te najczęściej ustępują po wytrzeźwieniu, ale jeśli pijesz często i przez długi czas, alkohol może trwale wpłynąć na mózg, w sposób nieodwracalny. Długoterminowe efekty obejmują problemy z pamięcią i pewne zmniejszone funkcje poznawcze. Mózg nie funkcjonuje dobrze, gdy jest odwodniony. Jeśli jesteś odwodniony nawet w nieznacznym stopniu, to możesz zauważyć zmniejszoną zdolność koncentracji, pamięci i poznania. Na dodatek badania pokazują, że 90 minut pocenia się może postarzyć Twój mózg aż o rok (poprzez jego skurczenie). Wystarczy pięć minut bez tlenu, aby niektóre komórki mózgowe obumarły, co prowadzi do poważnych uszkodzeń mózgu. Dzięki barierze krew-mózg, mózg jest dobrze chroniony przed wieloma obcymi substancjami w strumieniu krwi. Jednak niektóre substancje są w stanie przejść przez ten ochronny mur szybciej niż inne. Nikotyna dociera do mózgu w zaledwie 7 sekund, alkoholowi zajmuje to 6 minut.

Mechanika kwantowa opisuje świat mikroskopowy i obiekty o małych masach i rozmiarach, nie tylko atomy, ale i obiekty mniejsze – cząstki elementarne. Bez fizyki kwantowej nie można wyjaśnić wielu zjawisk makroskopowych, np. nadprzewodnictwa czy nadciekłości. Bez niej nie byłoby systemu GPS. Czy tego chcemy, czy nie, fizyka kwantowa nas otacza – to sposób opisu nie “innej” rzeczywistości, a tej, którą znamy, tyle że w sposób pełniejszy. Oto siedem ciekawostek o kwantach, które powinien znać nawet laik. Wybaczcie, wszyscy fizycy kwantowi, których w naszym kraju na pęczki, jeżeli coś zabrzmi dla Was zbyt banalnie. Dualizm korpuskularno-falowy Ciekawostka historyczna: w 1906 r. J.J. Thomson otrzymał Nagrodę Nobla za odkrycie, że elektrony są cząstkami. 31 lat później, jego syn George, otrzymał Nagrodę Nobla za wykazanie, że elektrony są falami. Jak to możliwe? Okazuje się, że oba warianty są poprawne, co znamy jako dualizm korpuskularno-falowy. Czasami można myśleć o świetle jako o fali elektromagnetycznej, a niektórych jego zachowań nie da się wyjaśnić w inny sposób niż zakładając, że budują je cząstki (fotony). Czytaj też: Tetraneutron, czyli miniaturowa gwiazda neutronowa. Coraz bliżej potwierdzenia istnienia nieuchwytnej cząstki Superpozycja Z dualizmem korpuskularno-falowym wiąże się zjawisko superpozycji. Oznacza ono, że dany obiekt może istnieć w wielu stanach jednocześnie – może być zarówno “tu”, jak i “tam”, a bez przeprowadzenia eksperymentu, nie dowiemy się, gdzie jest faktycznie. To nie żadne czary, a kwestia prawdopodobieństwa, na którym fizyka kwantowa się opiera. Możemy tylko ocenić, gdzie dany obiekt najprawdopodobniej się znajduje – ujęto to w funkcji falowej. Przeprowadzenie obserwacji niszczy funkcję falową, a więc i superpozycję, “zmuszając” obiekt do przyjęcia tylko jednego z możliwych stanów. Właśnie na tym opiera się słynny kot Schrödingera. Multiwersum Koncepcja, że obserwacja zmienia funkcję falową i “wymusza” przyjęcie konkretnej pozycji to tzw. kopenhaska interpretacja mechaniki kwantowej. Ale co jeżeli wybór w ogóle nie istnieje? Inna teoria mówi, że gdy dokonujemy pomiaru, rzeczywistość tworzy dwie kopie samej siebie: jedną, w której wychodzi wynik A i drugą, w której otrzymujemy B. W ten sposób dochodzi do powstania alternatywnego wszechświata, których jest nieskończona ilość, podobnie jak jest nieskończona ilość możliwych wyników. Ta zależność stanowi podstawę koncepcji multiwersum, która opisuje naszą rzeczywistość jako jedną z wielu w nieskończonej przestrzeni. Wielkoskalowe struktury Wszechświata Najbardziej prawdopodobną (i uznawaną przez największe grono astronomów) wizją powstania Wszechświata jest teoria Wielkiego Wybuchu. Zmodyfikowano ją w latach 80. ubiegłego wieku, aby uwzględnić hipotezę inflacji kosmologicznej. W zaledwie jedną trylionową część trylionowej części sekundy kosmos urósł z rozmiarów mniejszych niż atom do rozmiarów grejpfruta. Inflacja spowodowała gwałtowny wzrost Wszechświata, zanim fluktuacje kwantowe zaniknęły. Energia skoncentrowała się w konkretnych obszarach – jak wokół nasion – tworząc gromady galaktyk i ciała niebieskie, które teraz obserwujemy. Splątanie kwantowe Zgodnie z wiedzą szkolną, najszybciej poruszającym się obiektem we Wszechświecie jest światło. Jednak zjawisko splątania kwantowego sugeruje, że cząstki elementarne oddziałują ze sobą szybciej niż prędkość światła – do tego stopnia, że nie można ich opisać niezależnie od siebie. Albert Einstein uważał to za bardzo dziwne i splątanie kwantowe nazwał “upiornym działaniem na odległość”. Splątanie kwantowe może wyjaśnić działanie tuneli czasoprzestrzennych, które teoretycznie mogą prowadzić do odległych rejonów Wszechświata (lub innego wszechświata – zgodnie z teorią multiwersum).